یادش بخیر بچه که بودیم خورشید را بر کاغذ که می کشیدیم اطراف آن را نیز خط هایی به عنوان شعاع رسم می کردیم ¤                                            

زمزمه ای به مناسبت روز عرفه

ستایش مخصوص توست ای خداوند بخشش و بزرگی و مقام بلند٫ بزرگواری تو را سزد که به هر که خواهی عطا کنی و از هر که خواهی منع کنی .

 قطار می رود  تو می روی تمام ایستگاه می رود و من چقدر ساده ام که سالهای سال در انتظار تو کنار این قطار رفته ایستاده ا م و همچنان به نرده های ایستگاه رفته تکیه داده ام.

 حرف های ما هنوز ناتمام تا نگاه می کنی وقت رفتن است باز هم همان حکایت همیشگی ! پیش از آن که با خبر شوی لحظه عزیمت تو ناگزیر می شود   آی ! ای دریغ و درد و حسرت همیشگی ! ناگهان چقدر زود دیر می شود

چقدر بلدیم انتظار بکشیم ؟ منتظر ماندن هنر است . این را منتظرانی می گویند که طعم شیرین انتظار را  چشیده اند. "درانتظار نبودی و گرنه می آمد درانتظار نبودی و گرنه می تابید  ستاره سحری ..."  حالا از دیاری دور آمده ای تا جماعتی حیران وسعت انتظار را برای تو معنا کنند ...

معتكفين‌اين حديث قدسي را با جان ودل براي خود محفوظ داشته‌اند كه‌حق‌تعالي فرمود كه "ماه رجب را ريسماني ميان خود و بندگانم قرار داده‌ام، هركس به آن چنگ زند به وصال من مي‌رسد".

آنان اين بندگان مخلص خدا بااشك و آه با تضرع به‌درگاه‌الهي، دنبال معشوق واقعي خود مي‌گردند تا بتوانند درآيين‌هايي مانند اعتكاف، بيش از پيش به آن معبود نزديك شوند.

 مساجدي كه معتكفين درآن حضور دارند شنيدني است، انسانهايي كه خود را با آب اخلاص شسته‌اند و تن و روح خود را آماده كرده‌اند تا بتوانند ريسمان الهي را چنگ بزنند.

وارد هر مسجدي كه براي اعتكاف در نظر گرفته شده مي‌شوي، افراد مختلفي را مي‌بيني، از نوجوان ‪ ۱۲‬ساله تا پيرمرد ‪ ۸۵‬ساله، از استاد دانشگاه تا كارگر ساده ساختماني، آمده‌اند تا براي خدا خالص شوند، براي خدا اشك بريزند و درپيشگاهش تضرع كنند.

اينجا همگي بدون هيچ تكلفي كنار هم با داشتن يك فضاي محدود و يكسان در برابر يگانه خالق هستي سر تعظيم فرود آورده‌اند.

در خارج از محيط مسجد هر كدام داراي موقعيت اجتماعي متفاوتي هستند و شايد بي‌تفاوت و يا با غرور از كنار هم عبور كنند، اما اينجا در مقابل عظمت پروردگار همگي آنقدر خود را كوچك مي‌بينند كه به راحتي با هم مصافحه كرده و از يكديگر التماس دعا دارند.

مسجد امام حسن عسكري (ع) در نزديكي حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه (س) ، يكي از مكانهاي تجمع معتكفين است كه نورانيت خاصي را مي‌توان در آن ديد.

شبستانها و حياط مسجد مملو از انسان‌هايي است كه آمده‌اند تا سه روز به دور از هياهوي دنيا با خداي خويش راز و نياز كنند.

سعيد داميار دانش‌آموز سال اول متوسطه به همراه برادرش وحيد كه درسال دوم راهنمايي تحصيل مي‌كند از كرج براي نخستين بار در اين مراسم حضور يافته‌اند.

سعيد مي‌گويد: شركت دراين آيين عظيم را سعادتي بزرگ در زندگي‌ام مي‌دانم زيرا احساس مي‌كنم كه بيش از گذشته به خدا نزديك شدم.

براي وحيد نيز شركت در مراسم عبادي دسته‌جمعي لذت بخش بوده و تجربه جديدي برايش محسوب مي‌شود و اميدوار است كه سال آينده هم بتواند در اين آيين عبادي حضور يابد.

او مي‌گويد: فضاي روحاني و معني اين مكان ، مرا دگرگون كرده، انگارزندگي را طور ديگري مي‌بينم، احساس مي‌كنم كه دوباره زنده شدم، احساس مي‌كنم كه چقدر به معبود خويش نيازمندم و بايد به صورت مداوم با او درتماس باشم.

احمد رسولي طلبه جواني كه براي پنجمين سال معتكف شده است، نيز درحاليكه اشكهايش پس از دعا و نيايش به درگاه الهي پاك مي‌كند  مي‌گويد: اعتكاف ،راهي است براي نزديكي هرچه بيشتر با معبود و اين افتخاري براي معتكفين است

رسولي مي‌گويد:يكي ازارمغان‌هاي اعتكاف يافتن دوستان جديد است ،انسانهايي كه زمينه سعادت را براي همراهان خود فراهم مي‌كنند.

سيد حسين هاشمي كاسبي است كه براي چهارمين سال در اعتكاف حضور يافته است، اظهار مي‌دارد: در اينجا مردم از قشرهاي مختلف جامعه و با روحيات متفاوت حضور دارند و من از روحانيت و معنويت ساير افراد در اين سال‌ها بهره زيادي برده‌ام.

وي چند روز خلوت كردن با خالق جهان را فرصتي مناسب براي بهتر و بيشتر انديشيدن براي زندگي دانسته و بهره‌مندي از اعتكاف را در طول سال عاملي براي شركت در سال آتي مي‌داند.

سيد نادر اميري كارگر ساده ساختمان كه براي يازدهمين سال معتكف شده و هر سال بعد از اعتكاف انتظار سال آينده را مي‌كشد تا بارديگر معتكف شود.

وي سه روزاعتكاف را بهترين روزهاي زندگي‌اش عنوان مي‌كند و مي‌افزايد: عطر فضاي اعتكاف را در هيچ جا نمي‌توانيد استشمام نماييد.

رضا دانش آموز مقطع متوسطه مي‌گويد: بيشتر درد و رنج من اين است كه آيا مي‌توانم پس‌از سه روز اين حالات بدست آمده را حفظ كنم، مي‌توان اين انسانهاي عارف را بار ديگر ديد.

وي ادامه مي‌دهد: دوست دارم كه اين اعتكاف روزها به طول بينجامد تا من نيز خدايي شوم، انسان شوم و به انسانيت برسم اما افسوس كه بايد تا ساعاتي ديگر ازاين فضا خارج گردم.

معتكفين يك دعا را بيش از دعاها زمزمه مي‌كنند، خدايا سال آينده نيز افتخار افتخار همنشيني با خودت را بار ديگر به ما ارزاني دار.

ا